Zelfs kleingeestigheid en dood scheidden Roermonds echtpaar niet

Graf met de handjes

Is het graf van Jonkvrouw van Aefferden middelvinger naar de kleingeestige verzuiling?

Hoe moet je dit graf interpreteren? Als Romeo-en-Julia-achtige uitdrukking van liefde? Of misschien wel als opgestoken middelvinger naar de kleingeestige verzuiling? Nergens is de scheiding tussen de gezindten zo duidelijk als op het Oude Kerkhof in Roermond.

Muren

Hoge muren scheiden de verschillende secties in de in 1784 gestichte begraafplaats. De katholieke doden willen er helemaal niets te maken hebben met de protestante, joodse en alle andere lotgenoten. Maar toen de protestante, vooraanstaande kolonel J. van Gorkum overleed in 1880, kwam er een probleem.

Van Gorkum was – blijkbaar gelukkig – getrouwd met een katholieke jonkvrouwe, Josephine van Aefferden. Dat gegeven op zich moet in het braaf-katholieke Roermond al een schok teweeg hebben gebracht. Het was de uitdrukkelijke wens van de jonkvrouw om naast haar man begraven te worden. Nee, dat kon en mocht natuurlijk niet.

Creatief

Gelukkig bedacht  zij een creatieve oplossing. Het graf van de kolonel kwam tegen de scheidingsmuur aan te staan. Josephines laatste rustplaats – zij overleed acht jaar later – verrees op dezelfde plaats aan de andere kant. Gebeeldhouwde handen houden elkaar vast, over de hardvochtige scheidingsmuur heen.

Zo maakte het echtpaar van de dood een deugd. Tot de dood hen scheidt? Nee, zelfs daardoor lieten ze zich niet uit elkaar jagen. Dat heeft ons een bijzonder rijksmonument opgeleverd.

Foto: FotoAtelier Harrysegers.nl
Advertenties

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s