Dialect is onvervreemdbaar erfgoed voor de Limburger

Still Sinterklaasjournaal

De ‘Hollanders’ hebben de gevoeligheden van Limburgers niet begrepen.

Waarom zijn er zo veel Limburgers beledigd als je in het Sinterklaasjournaal hun dialect slecht nadoet? Omdat veel Limburgers die streektaal zien als erfgoed. Het is een manier om je te onderscheiden van de rest van Nederland en de wereld. Spreek je ons dialect? Dan ben je er eentje van ons.

‘Limburgs’ is eigenlijk een verzamelnaam voor een breed scala aan dialecten.  Het is niet voor niets dat het Limburgs volkslied in het Standaardnederlands is geschreven. Als het bijvoorbeeld in het Maastrichts was, zouden sprekers van Roermonds zich achtergesteld voelen. En andersom.

Traditie

Wat bindt die Limburgers? Niet eens één dialect dus, maar wel een dialect-traditie. Het spreken van het dialect zegt: ik kom hier vandaan, ik hoor bij deze streek. En soms betekent het helaas: jij spreekt het niet, dus hoor jij hier niet.

Veel Limburgers (zeker niet allemaal) zien het dialect als hét ultieme, Limburgse bezit. Het is echt iets waar ze trots op zijn en wat ze als onvervreemdbaar recht zien. Wie daaraan komt, komt aan de spreker ervan. Wie het ‘Limburgs’ voor gek zet, zet de ziel van de Limburger voor gek. Neem je het dialect niet serieus, dan neem je de Limburger niet serieus.

Verbasterd

Daar komt nog wat bij: veel niet-dialectsprekers denken dat streektalen een soort verbasterde standaardtaal is. Niets is minder waar. Dialecten zijn eeuwen ouder, en het Standaardnederlands is daar rond 1600 uit voortgekomen. Wie alleen min of meer gewoon Nederlands spreekt en denkt daarom neer te kunnen kijken op dialect, slaat de plank dan ook volledig mis.

Ik spreek zelf geen dialect, maar heb er respect voor als anderen dat wel doen. Het is voor dialectsprekers natuurlijk wel sterk  aan te raden om naast je moederstaal ook het standaardnederlands goed te beheersen. Wat me eigenlijk het meest verbaast, is dat de NTR blijkbaar van tevoren niets van deze gevoeligheid afwist. Dat is nog wereldvreemder dan slecht Limburgs spreken.

Foto: still uit Sinterklaasjournaal
Advertenties

One thought on “Dialect is onvervreemdbaar erfgoed voor de Limburger

  1. Ik ben geboren en opgegroeid in Limburg. Mijn vader ontdekte recent dat ook mijn familie de afgelopen 500 jaar nergens anders haar bestaan heeft opgebouwd dan in deze provincie. Al kon je 500 jaar geleden nog niet over Limburg als zodanig spreken. Sinds een jaar of acht woon ik in Brussel. Hoewel Venlo verder weg is van Maastricht, is Brussel voor vele Limburgers een verre stad. Wellicht ook een te mijden stad als een bezoekje per auto door het centrum voor menige bezoeker een nachtmerrie is. Ik hoor dan ook zelden het Limburgs dialect in de straten. Tot gisteren in een restaurant op de Grasmarkt. Twee tafels verderop hoorde ik een klank en tongval die mij zeer bekend in de oren klonk. Echter het tevreden gevoel van herkenning werd wreed verstoord door een luide boer gevolgd door dom gelach en menig ander onbeschoft geluid. De heren in kwestie beëindigden enige minuten later hun diner. En terwijl ze grappenmakend het restaurant verlieten, konden ze het niet laten om Engelstalige kreten te roepen naar andere restaurant bezoekers dat het een “disgusting restaurant” was. Een medewerker kwam zich enkele minuten later voor hun gedrag aan onze tafel excuseren. Ik voelde me zelden zo vernederd en deed mijn best me Brusseleir te voelen.

Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s